De TV-Rap

Strofe 1: ’s Avonds om een uur of zes, gaat het kastje aan.
Kleine mensjes op een scherm, ik kan het niet weerstaan.
Series met een mooi verhaal, films vol van geweld.
Staren naar dat kleine scherm, ik voel me zelf een held!

Strofe 2: Enkle uren later en het kastje speelt maar door.
Klanken uit dat toverding is alles wat ik hoor.
Ik kan er niet mee stoppen. Ja ik blijf trouw op post.
Ik geef me er aan over, neen ik laat het niet meer los!

Strofe 3: ’t Wordt precies al donker en mijn hoofd voelt toch wat zwaar.
Door zo lang te kijken is mijn huiswerk nog niet klaar.
Het was wel even spannend, maar toch ook een beetje saai.
Door uren lang te zappen, lijkt het soms wel of ik draai.